วันพุธที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2559

Day 2

วันที่สองของการเลิกเล่นเฟสบุ๊ค

ตื่นเช้าก็ขึ้นมาก็พบว่า มีบางอย่างแปลกไปคือ ทุกๆ เช้าเราจะหยิบมือถือขึ้นมาไถหน้าจอ เล่นเฟสบุ๊คเพื่อดูไทมไลน์ของเพื่อนๆ ในเฟส ทั้งรู้จักไม่รู้จัก แต่วันนี้ไม่ได้ทำแบบนั้น มีหลายๆ ครั้งที่ยังกดเข้าไปใน facebook ซึ่งมันติดนิสัย จนแทบจะกลายเป็นสันดาน 

ในช่วงบ่ายของวันนี้ มีคนทักมาในในไลน์ (ยังเล่นอยู่) ว่าเราบล๊อกเฟสเค้าหรอ ซึ่งเราบอกว่าไม่ได้บล๊อกแต่แค่ลบัญชีไป คงเข้าใจว่าเราจะหนีหน้าเค้า ซึ่งอาจจะจริงส่วนหนึ่งแต่ไม่ทั้งหมด เพราะในสุดท้ายแล้วเราก็แค่อยากกลับมาใชัชีวิตในแบบก่อนหน้าที่จะมีสิ่งนี้ 

ในใจลึกๆ แล้วมันก็ยังอยากกลับไป แต่เราก็แค่ทนฝืน ไม่สิ ฝึกฝนว่า มันไม่ได้จำเป็นกับชีวิตเราขนาดนั้น 

ทั้งวันนี้เราก็ยังอยู่ได้โดย สนใจงานมากขึ้น อ่านหนังสือมากขึ้น (นิดนึง) ก็ลองดูสิว่าเราสามารถทำได้นานไหม เราก็อยากจะพิสูจน์ตัวเองเหมือนกันว่า เรามีความอดทนสมกับคำคุยของเราหรือเปล่า 

Alasse 

วันอังคารที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2559

วันที่เราหันออกมาจากโลกเสมือนใบนั้น

วันที่ 15 มีนาคม 2559 เวลา 19.45 น.

คือวันที่การเดินทางในโลกที่เรียกว่า Facebook ได้จบลง ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาเล่น จนถึงวันนี้ กินเวลากว่า 7 ปี มีทั้งการได้เจอสิ่งใหม่ การได้พบคนเข้ามามากมายหลากหลายในชีวิต ทั้งชีวิตจริงคงไม่มีโอกาสได้เจอกันเลย ก็เป็นเรื่องที่ดี แต่การพบกันของคนหลายๆ คนที่เข้ามา ก็มีบางครั้ง (หลายครั้งๆ) ที่เข้ามาแล้วทำให้ชีวิตเราแย่ เราเหนื่อย แต่เราก็ยังไม่เคยที่จะหลาบจำ ซ้ำยังให้โอกาสคนต่างๆ ได้เข้ามาในชีวิตผ่านเส้นทางนี้อยู่เสมอ จนมาถึงวันนี้ เราก็เข้าใจแล้วว่า การที่เราหมกมุ่นอยู่กับโลกที่เสมือนจริง จนทำให้ชีวิตจริงเรานั้น ก็พลอยแย่ไปด้วยนั้น ไม่ใช้หนทางที่ถูกต้องเลย ดังนั้นเราคิดว่ามันถึงเวลาแล้วละที่เราจะย้อนกลับมาใช้ชีวิตในแบบที่ควรจะเป็น ไม่หมกหมุ่น เพราะเคยลองทำหลายครั้งแล้วก็ไม่เคยประสบความสำเร็จเลย นี่เลยหักดิบ ไปซะ

ยังไงการเดินของชีวิตก็คงยังไม่จบลง ก็หวังว่าจะได้เจอเรื่องราวดีๆ เข้ามาในชีวิต แล้วก็อยู่ได้โดยไม่ต้องพึ่งพาโลกเสมือนจริงใบนั้นมากจนเกินควร 

AlasseSingollo